4 relatielessen uit EFT Houd me Vast

We organiseren in november een relatietraining Houd me Vast. Deze zet in op communiceren, en vertrekt van de EFT-theorie. We hadden het al eens over wat EFT nu juist is (blog) , maar wilden je deze vier relatielessen uit het EF-model die jullie als koppel kunnen helpen ook meegeven.

Relatieles 1: durf te zeggen dat je de ander nodig hebt

Sue Johnson, een Canadeese relatietherapeute en de grondlegger van EFT, stelt duidelijk dat een liefdesrelatie een hechtingsrelatie is. We geloven erg in een romantisch ideaal, en willen het leuk hebben met elkaar, maar ook onszelf individueel ontwikkelen. We verwachten dus veel van relaties, maar nemen we er ook wel voldoende tijd voor? Sue Johnson geeft aan dat koppels elkaar minder nodig heeft, of blijft kiezen voor elkaar va  nuit praktische of financiële overwegingen, maar vanuit een emotionele binding met elkaar. We voelen een diepe behoefte aan steun, geborgenheid en hechting met onze partner. Waar we deze als kinderen nodig hebben van onze ouders, hebben we als volwassenen elkaar nodig in een relatie. Iemand bij wie we veilig kunnen zijn, ons kwetsbaarheid kunnen laten zien. Die ons accepteert, met onze kwade dagen, onze kuren, onze karakterstrekken. Die dit daarom niet altijd even leuk vindt, maar die begrijpt van waar het komt en weet dat het bij ons hoort.

Het geheim van EFT draait niet om anders communiceren of onderhandelen over je eigen noden en terreinen, maar om afhankelijk durven en mogen zijn. En dat is in deze tijd, waarin we zo geconcentreerd zijn op individualisme en zelf-ontwikkeling, revolutionair.

 

Relatieles 2: Ruzie betekent dat je aandacht wil

“Moeten we nu weer zoveel wegsmijten uit de koelkast? Van het geld dat we als gezin wegsmijten zouden we twee keer met vakantie kunnen gaan!” Of: “Ga je nu weer naar de voetbal? Ik sta er niet alleen in de week maar zelfs in het weekend alleen voor! Jij denkt altijd alleen maar aan jezelf!” Vaak is het de vrouw die uitleg eist en zaken wil uitpraten, en de man die zich uit discussies wegtrekt. Waarop de vrouw nog harder begint te vragen naar gesprek, en begint te trekken (‘ik kan niet anders, want anders is er helemaal geen contact meer’) en de man zich nog meer belaagd voelt. In dit communicatiepatroon spreken we van ‘de achtervolger’ en ‘de terugtrekker’, waar beiden door wat ze doen een engagement naar de relatie vertonen: de achtervolger in het blijven proberen om er via praten uit te geraken, en de terugtrekker door conflicten uit de weg te gaan. Johnson spreekt over vastgeroeste communicatiepatronen over ‘de duivelse dans’ van het koppel. Belangrijk is hierbij dat je als koppel bekijkt welke dans jullie dansen, hoe jullie communicatiepatroon verloopt. En daar dan je eigen aandeel in te zien (en niet alleen dat van de ander).   

Maar ruzie betekent dus ook iets, ook al gaat het vaak over alledaagse, onbenullige dingen. Het is een roep om aandacht, om betrokkenheid van de ander. Je mist steun, waardering, erkenning, en dan ga je vitten over de sokken in de zetel. Vanuit tekort, en hierdoor groeiende onveiligheid, de angst dat de ander je niet meer wil of kwijt te raken schieten we vaak  verwijten af. Dit maakt dat de ander defensief reageert of zich terugtrekt, waardoor er alleen maar meer onveiligheid en afstand is – het tegenovergestelde van wat je wil dus. Zo trekken partners zich allebei in de loopgraven terug, het gevecht blijft op de voorgrond en de liefde verdwijnt naar de achtergrond. Gevoelens worden nog alleen indirect, via verwijten of ruzies geuit, wat beide partners onzeker over de liefde van de ander (en zichzelf) maakt, en het vertrouwen in dat ze hier nog samen uit kunnen geraken verliezen.

Toch zit er in de ruzie iets positief: koppels blijven het aangaan met elkaar, ze blijven proberen, er zit nog engagement en energie in. Als koppels onverschillig worden, of zich blijvend terugtrekken van elkaar is het erger met het koppel gesteld, omdat er dan nog weinig vertrouwen en engagement is om te proberen iets anders van te maken.

Belangrijk bij de ruzie is bij jezelf vast te stellen waar het eigenlijk over gaat- wat wil je verwijt zeggen? Wat probeer je je partner duidelijk te maken? Vaak is dat de angst de ander te verliezen, of het gemis aan aandacht, aan leuke dingen samen doen, aan affectie. Probeer dit vanuit een verlangen te verwoorden, en als je kan een positief voorstel rond te doen, en hopelijk lukt het je partner hier tegemoet komend op te reageren. Dat zijn dan kansen naar herstel.

 

Relatieles 3: Je diepste emoties zijn de sleutel

Vaak is er maar één opmerking of blik nodig om de duivelse dans te laten starten. Dat heeft te maken met het feit dat emoties in het limbisch systeem zitten. Dit is een gebied achter de hersenen, en maken dat signalen van emoties veel sneller bij ons binnen komen dan gedachten. Dit maakt dat emoties belangrijke signaalfuncties zijn, omdat ze ons precies brengen bij de plek waar de pijn, maar ook het plezier zit. In die zin kan een welbepaalde blik van je partner, of een zin die je partner zegt, je doen exploderen: je wordt getriggerd in een bepaalde betekenis van die blik of zin. En net die betekenis is belangrijk om mee te geven aan je partner: waar doet deze je aan denken? Heeft het met oud zeer te maken, en zo ja: welke situatie(s) komen op dat moment terug? Wat uit jouw geschiedenis speelt hier nu daarin een rol. Zo leer je vanuit je kwetsbaarheid, daar waar je pijn en littekens hebt ervaren of gekregen, te zeggen wat je voelt bij een blik of zin. Als de ander dit beter begrijpt, en hier niet anders kan dan compassie in te tonen worden vastgelopen communicatiepatronen langzaam terug los gemaakt. En kan de liefde en verbondenheid weer meer naar de voorgrond treden.

 

Relatieles 4: je moet niet constant alles delen

Bij EFT wordt er onderzocht wat jullie diepste verlangens zijn, en hoe je deze dromen opnieuw kan vormgeven. Dit kan samen, maar hoeft ook niet altijd. Als de ene zijn behoeften kan verwoorden, en de ander deze respecteert, zonder hierin het gevoel te hebben dit zelf te moeten invullen, komt een koppel al een heel eind. Je kan als partner de ander hierin ook steunen in wat hij wil, en om dit openlijk te blijven bespreken. Het is hierin belangrijk om elkaar troost en aandacht te geven, en enthousiasme te delen, of er minstens op te reageren. In EFT spreken ze hier van effectieve afhankelijkheid: je hoeft elkaars hand niet constant vast te houden, maar vooral er zijn op momenten dat dat nodig is.

Deze blog is gebaseerd uit een artikel uit FLOW, nummer 2 van 2010.

 

Wil je EFT zelf ervaren? Wij organiseren een twee-daagse Houd-Me-Vasttraining voor koppels, op 17 en 17 november.